Voortdurend respect

Column burgemeester H.A. Lambooij

Eerder, met name in de coronatijd, schreef ik over mijn grote waardering voor de mensen die in de zorg werken. Destijds, toen het coronavirus nog niet zolang actief rondging onder ons, applaudisseren velen voor de medewerkers in de zorg, letterlijk. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat van de toen zo spontaan geuite waardering later weinig meer bleek.

Hoe onterecht! Gelukkig heb ik persoonlijk weinig ervaring met een opname in een ziekenhuis. Wanneer ik daar als bezoeker ben, dan valt mij op dat verpleegkundigen van hot naar haar rennen om de aan hun zorgen toevertrouwde patiënten zo goed mogelijk te helpen.

Inmiddels is mijn ervaring met zorgverlening enigszins toegenomen; een paar weken geleden werd mijn 94-jarige moeder in een verpleeghuis opgenomen. Het nog langer zelfstandig thuis wonen was eerlijk gezegd al langer niet verantwoord. Mijn broer, zus en ik hebben toen besloten dat onze moeder naar een verpleeghuis moest. Gelukkig kwam er al snel ruimte in een verpleeghuis en wij verhuisden haar daarheen. Tegen haar zin en tegen beter weten in. Rationeel snapte ze best dat het niet langer anders kon, maar ze wilde duidelijk niet. Ik heb mij daarna verwonderd over het geduld, de liefde en het doorzettingsvermogen van de verzorgenden om haar heen. Wat zij met rust en aandacht voor elkaar krijgen, dat is bewonderingswaardig. Deze verwondering heeft inmiddels plaatsgemaakt voor grote waardering en diep respect. Hulde!

Het uitvoeren van verantwoordelijk werk onder hoge spanning vanwege drukte is zeker niet makkelijk of vanzelfsprekend. De zwaarte van het werk leidt wellicht ook tot minder instroom van jonge medewerkers in de zorgsector. Dit vind ik een zeer ongewenste ontwikkeling die zeker aandacht moet krijgen van onze regering. Te denken valt aan de bekostiging van de opleiding, de verlaging van de werkdruk en een redelijke bezoldiging. Het verzorgen van diegene die, om wat voor reden dan ook, dat niet meer zelf kunnen is naar mijn overtuiging onderdeel van onze beschaving. Maar, ook wij kunnen hier een steentje aan bijdragen. Een bedankje en een vriendelijk woord voor de mensen die onze naasten verzorgen, dat is toch het minste wat we kunnen doen?

De mensen die zich inzetten voor het verlenen van de zorg verdienen dan ook -voortdurend- onze dank en waardering!

 

Reageren op deze column?

Graag! Mail naar communicatie@putten.nl met als onderwerp “Fontanusplein 1”.